| albin_9
22/02 /2009 20:00
nedendir bilinmez ama yorumlarını okuyunca
aklıma savaşların en zor anında,umutların tükendiği anda(ki bazen kaderine
terkedilmiş ordunun yardımına süvariler yetişir)öne çıkıp ordusuna yüreklerde
lav etkisine ndn olan bi konuşma yapan kumandanlar geldi...
ilginç..ben de çok zorlanırım çevremdekilere doğruları aşılamayı(sanırım
bu diğerlerinden farklı olup farklı düşünen birçok kişinin sorunu)'dünyayı
daha iyi yapmayan insan,insan değildir'bence hepimiz bu ekseni referans
alırsak her şey çok daha iyi olacak
mavifmg
22/02 /2009 01:33
Benim de en çok sevdiğim ve en sağlam bulduğum
yoldur, düşünceleri yazarak derleyip toparlamak...
Sana gerçekten başarılar dilerim. Yazılarını çok içten ve kişiye dair
buldum.
somnium
24/02 /2009 16:22
Selam Zeynep, gerçekten çok güzel ve
içten yazmışsın. Söylenecek çok şey var ama kısaca, insan kariyer ve
kimlik uğruna çok ama çok şey kaybediyor, özellikle sanatsal konularda.
Çoğu zaman ileriye dönük bilinmezlik ve derinden hissedilen korku, riskler
de insanın farklı kararlar vermesine sebep oluyor. İnsanın, diğer insanların
yanında sağlamaya çalıştığı, aslında uğruna çabalanması "gereksiz"
prestij ve konum zaten samimi hislerle kendini ortaya çıkarıyor. Ama
bunların herkes tarafından bilinmemesi ve uygulanamaması da, bir yandan
evrenin bugünkü düzenini korumasına yardımcı oluyor, dolayısıyla bazı
insanların hayatı değerlendirebilmesi (bahsettiğin denge konusu, zıtlıklar-siyah-beyaz,ruh-beden
vs.) üzerine dikkatli düşünmesini sağlıyor diyebilirim. Yarışmaya hangi
kategoride katıldın bu arada :) Sevgiler.
YeNGeÇ
23/02 /2009 23:44
Merhaba zeynep hakkında yazmış oldukların
daha doğrusu anlattıkların yüreğinden kopan gerçekleri gerçekten yansıtan,arayıp
bulamadığımız derinlerdeki o bizi,Bazen bulupta dillendiremediğimiz
'ben' varlığını hissetiklerimizden öte olmak istediğimizin dışına taşamadan
kaybolduğumuz bu kimliklerin içindeki sıyrılmışlığı...hatta ve hatta
asıl ben kimim sorusunun bu denli insana bariz düşündüren tasvirin için
gerçekten tebrik ederim.Ve bunları yazan birinin mutlak hitaplarında
bestelerinde yer eden serzenişleri dinlenmeli diye düşünüyorum.Yarışmada
başarılar.Arkadaş listemde pek kişi yok çok az ve öz diyim.Bende bu
meslek çatışması içinde kaybolmamak için çabalayan o şahıslardan biri
olarak.Tamda yerine demir attın.Bol şans diliyorum.
YeNGeÇ
24/02 /2009 15:59
Paylaştığınız duyguların yerli yerinde bir
çok kişiye ulaştığını bilmenizi isterim.Yaşattırmak, yaşadıklarımızı
bir başka bedenlerdede yaşatmak.Bir çiçek ekmek ve güzelliğini görmek
gibi.Bunu başardığınızı bilin.Sizleride bestelerin aşık attığı bu yarışmada
görmek isterdik.Anlatımlarınız bariz belli ediyor kendini yaşayan bir
insanın yansıyarak hislerini dökmesi.Bunu iyi bilen biri olarakta içtenliğinizin
serpildiği bu satırların devam etmesini temenni ederim.Mutlu kal zeynep.Ve
böylede akıcı...
besdem
23/02 /2009 01:02
Sevgili Zeynep..kalemin çok güçlü..hayat felsefeni çok beğendim.. bu
resminde saçların uzun olsa idi.. kızımla tıpatıp benzerliğinde beni
çok şaşırttı..ben emekli bir diyetisyenim..DİYALİZ hastaları ile çalışma
hayatıma devam ediyorum.. içindeki o küçük kızı hiç büyütme emi..sevgilerimle..nazmiye
ablan
sekko
22/02 /2009 11:41
zeynepcim, kutluorum seni...sayfandaki yazıya
bayıldım açıkçası ve kendimi buldum orda...mesleğimle ve içimdeki çocuun
serüveni benim yaşamım da...bazen hüzünlü bazen keyifli ama hep koşuşturmalı...sevgi
ile zeynep...
birolbostancı
22/02 /2009 20:47
Merhabalar Zeynep hanım nasılsınız?Kısaca
kendimden söz edeyim söz yazarı ve besteciyim.profilinizdeki yazıları
okudum düşünceleriniz gerçekten çok hoş ve anlamlı düşünceler.yazarlığınız
var sanırıyorum çalışmalarınızı merak ettim mümkünse çalışmalarınızdan
bahsetmenizi rica etsem mümkünmüdür teşekkürediyorum.
appaloosa
22/02 /2009 22:34
merhaba!!! tavşanın tüylerinin üstündeki:)
22/02 /2009 22:41
:) uzak diyarlardan gelen dağları aşan ormanlardan
geçen bülbül tınısıruhu:) |
| mısra
26/02 /2009 18:21
zeynepcim mesleğini gerçekten merak ettim?
ama her ne olursa olsun içindeki yaramazı susturamadıkça sanada rahat
yok , çoğumuz bunun mücadelesini verdik halada devam ediyoruz. hayl
kurmaya devam :) sevgiler.
CARADUMAN
26/02 /2009 13:00
HAYAT UMULMAZ DERİN BİR KUYU GİBİ O KUYUDA
COK CAN YANIŞIYLA HAYATA DEGIL HAYATIN GETIRDIKLERINE BAKTIGIMIZ VE
GOZUMUZLE DEGILDE GONLUMUZLE SOYLEDIGIMIZ NACIZHANE DUYGULARIN ESARETINDE
KALMANIN GUZELLIGINI SARKILARA DOKUSUMUZ VE O SARKILARI ICTENLIKLE SOYLEYISLERIMIZ
BIZI RAHATLATANDIR...
COK GUZEL SOZLER YAZMISSIN VE O SOZLERE KARSILIK BU SOZLERI YAZMAK GELDI
UMARIM DOGRU SÖZLERI BIR ARAYA GETIRMISIMDIR...
SAYGILARIMLA
OSMAN KARADUMAN
Birol Bostancı
15/02 /2009, 23:54
her dönüş bir başlangıç. güzel söz.
Özlem Torun
21/02 /2009, 23:53
Harika yazmışsınız.Gerçekten uslubunuza bayıldımmmm. :) Başarılar diliyorum
...
nazmiye mirza seymen
22/02 /2009, 01:09
Sanada bol şans Zeynep..bazan, şans veya şanssızlık..alınyazınız yada
çevreniz sizi yönlendirir..adı neysede.. ama gerçekte içinizde akan
nehrin yönünü değiştiremezsiniz.. istekleriniz neyse o na gidersiniz..
başarılar diliyorum..
zeynep erkorkmaz
22/02 /2009, 01:35
Madem nehirin sularına kapıldık, bari arkamızda kağıttan yapılmış küçük
gemiler bırakalım... Kim bilir, o gemiler bir gün bizim adımızla yüzer
nehirlerde... :)
Yeşim ACİM
22/02 /2009, 01:50
Merhaba tatlı kız.Müzikte ,müzikle uğraşanda pek bir yaratıcı oluyor
yahuuu.Pekiii ya geçmiş geçmiş midir?
Fatih M. Gökçayoğlu
22/02 /2009, 02:11
Çok teşekkürler ;) Harika yazılar ve çok iyi anlatım... Çok beğendim.
Bence yolun zaten açık ;) Başarılar dilerim...
zafer otrakci
22/02 /2009, 03:14
yazdiklarini okurken;tanidik kelimeler diye gecirdim icimden,cünkü ayni
cocuk varya hani,defalarca aldim onu kanatlarimin altina,bazen bedelini
kirilan kanadimla ödedim ama onu bitirmedim;tüketmedim ve kimseye büyüttürmedim
o cocugu..!!cünkü o cocuk benim beyaz kalan yanim;cünkü o cocuk benim,bana
kalan yanim;cünkü o cocuk benim her baslangicta hadi gidelim diyerek
yola ciktigim yanim..!!iste tanidik derken yazdiklarin,bunlari hatirladim
zeynep..!!sakin meleklere aglamayi ögretme..!!cünkü yolunda yol olmuslar;sende
bunu gördüm..!!duam olsun;muhabbetle...!!,
Sadık Güven
22/02 /2009, 09:41
seninde gayet akıcı ve sürükleyici bir uslupla anlattığın gibi İÇİMİZİN
AYNASI olduğumuz vakit ve geriye dönük PİŞMANLIKLARIMIZ olmadığı vakit
hayat çok daha yaşanabilir... Başarılar diliyorum gönülden...
nazmiye mirza seymen
22/02 /2009, 11:57
bu riskleri içiniz deki çocuk yaşlanmadan.. alırsınız inşallah..bakıyorum
resimlerinize.. pırıl pırıl gençlersiniz..hayat sizi yormadan yıpratmadan
enerjinizi umutlarınızın peşinde koşmaya harcar.. koşarken sendeler
seniz de yılmadan doğrulur, koşmaya devam edersiniz..müzik hayattır
genç dostlarım.ilaçtır..bu ümit kapısından inşallah hepiniz.gülücüklerle
ve elleriniz dolu kalpleriniz umutla dolu geçer.. ve yolunuza devam
edersiniz..hepinizi çok sevdimm...
müslüm yılmaz
22/02 /2009, 19:59
sanki beni, sanki hepimizi anlatıyor olman hoş. Kendimizin kim olduğunu
bulduğumuzda zaten akıntının kendisi atacaktır bizi nehrin karşı kıyısına...Başarılar
ve iyi şanslar diliyorum...br>
zeynep erkorkmaz
22/02 /2009, 20:29
Bir nöroloji uzmanısınız ve sanat ruhunuz yanıbaşınızda, onu bizimle
paylaşıyorsunuz, ne kadar güzel... Bir yazar abim vardı. Asıl mesleği
ingilizce öğretmenliğiydi. Şimdilerde çevirmenlik yapıyor ve başka ciddi
işler de var bunun yanında. Çocukluğundan beri ailesinin de desteğiyle
"zorlama değil yanlış anlaşılmasın" kitap okuma alışkanlığı
edinmiş, araştırmacı ruhunu kısıtlamamış sürekli öğrenmiş, gezmiş, anlamaya
çalışmış insanları. Fakat meslek ciddiyeti ağır basınca saklamaya başlamış
şiirlerini, o ilham kaynağı olacak yazılarını... Bir gün ofisine gittim
ve bir kabın içide gördüm onları. Paylaşmaya çekindiğini ve işine yansıyacağını,
ciddiyet konusunda farklı algılanacağını düşünmüş... Çok şaşırmıştım...
Bu ciddi meslekler içinde, duygularını kontrol altına almış ve o güzel
paylaşımları geri plana itmiş öyle çok insan var ki... Sizi yürekten
kutlarım:)
Okan KUT
23/02 /2009, 23:53
Bir paragraf ve içinde kurulan ne cümleler ,herbirinin nereye dokunduğu
kadar neye etki ettiği kadar ağır bir düşüncedir bizi bu paragrafın
içinde sürekli dolaştıran.Ne satırlar var bazen öylece sonunu getirmeden
pes edercesine yılgın bitkin anlamların hüsranına uğramış.Öyle bir anlatımdırki
'aslında ben' dedirtecek kadar cesaret vermeye meyilli bir cümle kurmaya
yarayan anlatımlar.Zeynep çok şey söylenir aslında yazdıkların için.ve
neler neler sığdırılır,bu güzel anlamlı,anlamların birbiri içinde soru
sordururken kendimizi bulmaya adanmışcasına...Buda bir sanattır ...Bunu
yazmak ve hissettrimek insanlığa.Basit gelir bazen bir kaç cümlenin
noktayla son bulması kadar kısadır geçen zaman.Ama emin ol yazdıkların
düşündürürken bir noktayla son bulacak kadar kısa değil düşündükçe derinden
derinden...br>
Doğan Şahin bir zamanlar
23/02 /2009, 23:56
Zeynep aynı kaptan bende de vardı ama içimdeki yaramaz çocuk az da olsa
herkesin bardağına biraz döküp, etrafa da saçarak arttırmaya başladı
enerjimi ve ne güzel ki engel olamıyorum :)
bu arada çok güzel şeyler yazmışsınız devamını sabırsızlıkla bekliyorum,
başarılar sizinle olsun...
CANAN ÇELİK
24/02 /2009, 17:30
Zeynep gerçekten yazmak konusunda çok yeteneklisin. yanısıra yeterli
birikimde var bu ikisinin birleşimi harikalar yaratır ve kolay bulunmaz.
sesimle ilgili tanımında da bu, zor bulunan birliktelik kendini gösteriyor
apaçık. paylaşmanın güzelliği, istediğin gibi hep seninle olsun. teşekkür
ederim.
Caner Menemencioğlu
25/02 /2009, 17:55
yitikler zaten cebindeyken... senin için milyon haykırımlık umut var
elimde...
CEVDET KAYA[KATIRCIOĞLU]
26/02 /2009, 21:12
Yazdığın güzel ve doğal sözlerin için teşekkürler. |
