Bir ortamda, yeni gelen birinde ilk dikkatinizi çeken ne olur? Kıyafeti, yürüyüşü, ya da konuşması?

Benim ilk dikkatimi çeken sessiz olduğu dakikalardır. Bir çok ifadeyi o zaman görürüm kişide, konuşmaları o zaman duyarım... Sanki alnından geçer duyguları, ele verir yansıması... Konuşmaya başlar ruhu... Bazen gürültülü, bazen sakin.. Her saniye bir kelime dökülür dudaklarından, konuşmasa da...

ve dedim ki ona; "konuş benimle... sessiz ol ve konuş" anlayamadı,
baktı sadece...
"Sessiz ol ve konuş benimle" dedim... Sustu...

Neydi konuşmak?
Dilin dönmesi, değişik tonlardaki ses, ya da birkaç anlatım tekniği midir?

Dikkatimi ilk çeken, sözlerden ya da ifadelerden çok, gerçek "BEN" lerdir.
Öyle ki; dil başka, göz başka söyler BAZEN, ya da "bir çoğunda" HER ZAMAN..

Vantrologları bilir misiniz?
Rick Altman, bedenin ses için (özellikle insan sesi için) nasıl mazeret olarak kullanıldığını anlatmak için sinemayı, bedeni bir kukla gibi kullanan bir vantrologa benzetir.

Sesin perdenin arkasında duran hoparlörlerden geldiği gerçegini saklamak için, oyuncular dudaklarını kıpırdatırlar ve seyirci sesin kaynağının filmin öyküsünün içindeki bir kaynaktan geldigine inandırılır -zaten seyirci de insan seslerinin insan görüntülerinden geldigine inanmak ister.

Böylelikle gerçeklik izlenimi sağlanır...

Birileriyle konuşurken ki bu "en yakınınız da olabilir, yeni biri de, ya da bu kişi kendiniz olabilirsiniz...

"Neden olmasın? bir süre izleyin.. "Bu izleyiş, bitkisel araştırma gibi bir izlenim olmasın ama:)" Sadece anlamaya çalışın ve gerçek konuşmaları dinleyin... "

Evet, bu durum zor ve yanılma payı çok yüksek. Ama zamanla, konuşmaların içten mi yoksa başka bir kaynaktan mı gelip gelmediğini görebiliyor ve dinlemeyi öğreniyor insan.

Dinlemek, dertleri, yakınmaları, sevinçleri ya da öfkeyi görmek değil, bütünlüğü görebilmek. Görünen duyguları sahiplenmek. Tek bir dilden konuşmak... İçerdekiyle dışardakinin bütünlüğü.

Çok insan acılarını saklamak için gülümser.. Bu zamanda bunu başarabilmek de iyi.Çünkü, her gülümseme bir acıyı siler bazen... Mutsuz olduğunuz bir zaman deneyin bunu. Garip ama işe yarıyor:) Sadece gülümseyin iki saniye. Deneyin:) Konuşun bazen kendinizle, gülümseyin varlığınıza, keyif alın kendinizden...

ve dedim ki ona; "konuş benimle.. sessiz ol ve konuş" anlayamadı, baktı sadece..
"Sessiz ol ve konuş benimle" dedim... Gülümsedi...

Kendisiydi gülümseyen:)